Eko styl życia Edukacja o energii poza szkołą. Jak miasta uczą przez doświadczenie 10 lutego 2026 Eko styl życia Edukacja o energii poza szkołą. Jak miasta uczą przez doświadczenie 10 lutego 2026 Przeczytaj także Eko styl życia Zorza polarna nad Polską. Skąd się wzięła, co oznacza i jak ją obserwować? Jeszcze kilkanaście lat temu zorza polarna nad Polską była rzadkością. Dziś zaczyna wpisywać się w szerszy trend związany z rosnącą aktywnością Słońca oraz zmianami w warunkach pogody kosmicznej wokół Ziemi. Zjawisko to coraz częściej staje się także przedmiotem zainteresowania naukowców, energetyków i specjalistów od bezpieczeństwa infrastruktury. Eko styl życia 1,5% podatku, który buduje kompetencje. Dlaczego edukacja energetyczna jest dziś ważniejsza niż kiedykolwiek Transformacja energetyczna nie zaczyna się w elektrowniach ani w gabinetach ministrów – zaczyna się w głowach. To, czy za dekadę Polska będzie krajem nowoczesnej, odpornej energetyki, zależy w dużej mierze od tego, jak dziś uczymy młodych ludzi rozumienia energii, technologii i klimatu. Jednym z niewielu programów w Polsce, który traktuje te tematy systemowo, a nie hasłowo, jest realizowany w szkołach program edukacji energetycznej prowadzony przez Fundację Carbon Footprint. Ferie zimowe pokazują, że edukacja dzieci i młodzieży nie ogranicza się wyłącznie do szkolnych sal i świetlic. W miastach przybywa inicjatyw łączących aktywność fizyczną z nauką, w tym z tematami energii, klimatu i podstawowych zjawisk fizycznych, które w szkolnym programie często pozostają abstrakcyjne. Edukacja prowadzona w przestrzeni publicznej pozwala przenieść te zagadnienia z poziomu definicji na poziom obserwacji i doświadczenia. Reklama Spis treści ToggleEdukacja nieformalna w praktyceOgraniczenia szkołyZima jako kontekst dydaktycznyPrzykład z KrakowaZnaczenie dla edukacji energetycznej Edukacja nieformalna w praktyce Kluczową rolę w takich inicjatywach odgrywa sposób uczenia oparty na doświadczeniu, a nie na przekazie teoretycznym. Badania National Research Council (NRC) – międzynarodowej instytucji doradczej w dziedzinie edukacji i nauki – pokazują, że kontakt z nauką w środowiskach nieformalnych sprzyja budowaniu zainteresowania naukami ścisłymi oraz lepszemu rozumieniu procesów fizycznych, zwłaszcza gdy punktem wyjścia jest obserwacja zjawiska. Ma to znaczenie szczególnie w obszarze energii, gdzie pojęcia takie jak przepływ ciepła, bilans energetyczny czy zmiany stanu skupienia wymagają wizualizacji i bezpośredniego kontaktu z opisywanym procesem. Mistrzowie Energii: edukacja ekologiczna, która angażuje najmłodszych Ograniczenia szkoły Edukacja formalna, ze względu na ramy programowe i organizacyjne, ma ograniczone możliwości pracy na doświadczeniach wymagających przestrzeni, ruchu lub specyficznych warunków środowiskowych. W kontekście energetyki i klimatu oznacza to trudność w pokazywaniu zjawisk związanych z ekstremalnymi temperaturami, szybkim przepływem energii czy zmianami fizycznymi zachodzącymi w czasie rzeczywistym. Edukacja nieformalna wypełnia tę lukę, umożliwiając pracę na przykładach, które trudno zrealizować w szkolnej klasie, przywracając naukom ścisłym ich eksperymentalny i angażujący charakter. Takie podejście opiera się na uczeniu przez obserwację i samodzielne dochodzenie do wniosków, w którym punktem wyjścia procesu edukacyjnego jest zjawisko, a nie definicja. Dopiero w kolejnym kroku następuje wyjaśnienie mechanizmu. W przypadku zagadnień energetycznych pozwala to przełożyć teorię na praktykę i powiązać prawa fizyki z codziennymi doświadczeniami, takimi jak ogrzewanie, chłodzenie czy zużycie energii. Zima jako kontekst dydaktyczny Warunki zimowe w naturalny sposób sprzyjają rozmowie o energii cieplnej. Niskie temperatury, lód, para wodna czy szybkie wychładzanie materiałów umożliwiają pokazanie procesów wymiany ciepła i zmian stanu skupienia w sposób intuicyjny i łatwy do zaobserwowania. Zima przestaje pełnić rolę przeszkody organizacyjnej, a staje się narzędziem dydaktycznym. Wykorzystanie zimowej scenerii pozwala ograniczyć przekaz teoretyczny i skupić się na mechanizmach fizycznych. Zamiast opisywać procesy w oderwaniu od rzeczywistości, edukatorzy mogą je po prostu pokazać. W kontekście edukacji energetycznej ma to istotne znaczenie, ponieważ pozwala uniknąć uproszczeń i skrótów myślowych, które często dominują w debacie publicznej o transformacji energetycznej. Przykład z Krakowa Praktycznym przykładem takiego podejścia jest inicjatywa zaplanowana na 11 lutego w Krakowie. W godzinach 13:00-17:00 lodowisko Ice Park, zlokalizowane w Parku Jordana, zostanie wykorzystane jako przestrzeń edukacyjna w ramach projektu „Mistrzowie Energii”, realizowanego przez Fundację Carbon Footprint przy wsparciu strategicznego partnera Columbus Energy. Wydarzenie ma charakter otwarty i jest skierowane do dzieci oraz rodzin spędzających ferie w mieście. Centralnym elementem programu będą krótkie, plenerowe pokazy naukowe „Ogień i lód”, prowadzone przez Michała Kuda, ambasadora projektu. Zaplanowano je na dwie tury (15:30 i 16:15). W trakcie pokazów wykorzystywane są kontrastowe warunki temperaturowe – ekstremalny chłód i bezpieczny ogień – aby w przystępny sposób wyjaśnić podstawowe zjawiska fizyczne, takie jak przepływ ciepła, reakcje materiałów na skrajne temperatury oraz zmiany stanu skupienia. Forma pokazów została dostosowana do młodszych uczestników i nie wymaga wcześniejszej wiedzy teoretycznej. Równolegle na terenie lodowiska działać będzie strefa aktywności edukacyjnych, obejmująca quizy i zabawy, w tym Test Wiedzy oraz Koło Fortuny. Zagadnienia związane z klimatem, energią i codziennymi wyborami środowiskowymi pojawiają się tu w formie krótkich wyzwań, nastawionych na współpracę i element rywalizacji. Uczestnicy mogą zdobywać drobne nagrody i materiały edukacyjne. Istotnym elementem wydarzenia jest także warstwa narracyjna oparta na postaciach symbolicznych. Na lodowisku pojawi się Jeż Bercik wraz z „rodziną”, pełniąc rolę przewodników po świecie energii i ekologii. Obecność maskotek ma obniżać barierę wejścia w trudniejsze tematy i ułatwiać dzieciom identyfikację z przekazem. Lodowisko pełni w tym przypadku nie tylko funkcję miejsca wydarzenia, ale także naturalnego kontekstu do rozmowy o energii, temperaturze i zjawiskach fizycznych obserwowanych w czasie rzeczywistym. Znaczenie dla edukacji energetycznej Rosnąca liczba podobnych inicjatyw pokazuje zmianę w podejściu do edukacji naukowej. Zamiast modelu opartego wyłącznie na przekazie teoretycznym coraz większą rolę odgrywa doświadczenie i zrozumienie mechanizmów stojących za obserwowanymi zjawiskami. Ma to znaczenie nie tylko dla dzieci i młodzieży, ale także dla jakości przyszłej debaty o energii i klimacie. W dłuższej perspektywie edukacja oparta na obserwacji i doświadczeniu może ograniczać podatność na uproszczenia i dezinformację. Zrozumienie podstawowych procesów fizycznych ułatwia ocenę informacji pojawiających się w przestrzeni publicznej, w tym dotyczących transformacji energetycznej, kosztów energii czy skutków zmian klimatu. Przykład projektu „Mistrzowie Energii” pokazuje, że tego typu działania mogą być skutecznie realizowane w przestrzeni miejskiej i stanowić realne uzupełnienie szkolnych programów nauczania. Zobacz też: Jak uczyć o OZE najmłodszych? Projekt „Mistrzowie Energii” pokazuje skuteczną drogę Źródło: NRC, JRC, CFF Fot. AI Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.