Niemcy zbudują terminal do odbioru wodoru i amoniaku. Pierwsze dostawy w 2026

Niemcy zbudują terminal do odbioru wodoru i amoniaku. Pierwsze dostawy w 2026

Niemcy uruchomią w Hamburgu jeden z pierwszych na świecie terminali do importu zielonego amoniaku i wodoru. Dostawy „zielonej energii” pochodzić będą z Arabii Saudyjskiej i rozpoczną się już w 2026 roku. 

Niemcy zbudują terminal do odbioru wodoru i amoniaku

17 listopada wicekanclerz Niemiec Robert Habeck oraz burmistrz Hamburga Peter Tschentscher ogłosili zamiar budowy pierwszego w Niemczech terminalu służącego do importu „zielonej energii”. Pierwsze dostawy mają dotrzeć z Arabii Saudyjskiej do nowego terminala w 2026 roku. Taka dostawa, jeszcze przed zbudowaniem nowej infrastruktury, po raz pierwszy miała już miejsce w październiku 2022 roku

– Teraz bardziej niż kiedykolwiek potrzebujemy rozwoju gospodarki wodorowej. W tym celu uruchamiamy własną produkcję wodoru w Niemczech, ale oczywiście potrzebujemy również wodoru z importu. Przyspieszona transformacja energetyczna z szybszym rozwojem energii odnawialnej i rozwojem zielonego wodoru to właściwa odpowiedź na rosyjską agresję i właściwa odpowiedź na wzmocnienie bezpieczeństwa energetycznego, odporności i konkurencyjności powiedział wicekanclerz Niemiec Robert Habeck.

Plan jest odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie na czystą energię, konieczność sprostania celom klimatycznym oraz na potrzebę dywersyfikacji źródeł energii. Nowa inwestycja zostanie zlokalizowana na terenie istniejącego terminalu zbiornikowego spółki Mabanaft. Za produkcję zielonego amoniaku z wodoru w porcie w Hamburgu odpowiedzialna będzie firma Air Products.

Nowy terminal w Hamburgu

Lokalizacja terminalu w porcie w Hamburgu ma strategiczne znaczenie dla zapewnienia dostęp do dostaw zielonego amoniaku z wielkoskalowych zakładów produkcji ekologicznego wodoru obsługiwanych przez firmę Air Products i jej partnerów na całym świecie. 

Jako największy na świecie producent wodoru, firma Air Products jest w doskonałej pozycji, aby zaspokoić popyt, przeznaczając miliardy dolarów na produkcję energii odnawialnej w lokalizacjach na całym świecie.

Firma Air Products w pełni docenia wsparcie i wizjonerskie przywództwo rządu niemieckiego, czego dowodem jest obecność ministra Habecka, władz portu w Hamburgu oraz innych członków władz regionalnych i lokalnych na dzisiejszej ceremonii
powiedział podczas ogłoszenia budowy terminalu prezes i dyrektor generalny Air Products, Seifi Ghasemi.

Hamburg będzie jednym z pierwszych portów na świecie, który wyspecjalizuje się w imporcie amoniaku i wodoru. Nowa infrastruktura ma napędzać dekarbonizację, także w żegludze.

Ciekły amoniak jest w stanie magazynować wodór w ilościach znacznie większych (121 kg-H2/m3) niż ciekły wodór (70,8 kg-H2/m3), który ma około 1,7 razy większą objętość. Można go przechowywać pod stosunkowo niskim ciśnieniem (0,99 MPa w temperaturze 25°C), także znacznie niższej niż ma to miejsce w przypadku sprężonego wodoru. 

Dzisiejsza decyzja w sprawie budowy terminala do importu zielonego amoniaku jest przełomem dla rozwoju gospodarki wodorowej w Niemczech i mocnym sygnałem dla całego rynku wodoru w Niemczech i Europie. Wodór i jego pochodne, m.in. amoniak, są kluczowymi elementami, które uczynią gospodarkę neutralną dla klimatu i przystosowaną do przyszłości. 

Pomagają nam w dekarbonizacji naszego przemysłu i elektrowni oraz w dalszej dywersyfikacji importu energii. To kolejny ważny impuls dla dekarbonizacji niemieckiej gospodarki – znaczne ilości zielonego amoniaku i wodoru będą dostępne od 2026 roku dzięki terminalowi importowemu dodał Habeck.

Dlaczego Niemcy stawiają na wodór oraz amoniak i czy faktycznie są one źródłem czystej energii odnawialnej?

Wodór i amoniak a OZE

Od lat mówi się, że zielony wodór jest jedynym sposobem na ucieczkę od ropy i gazu ziemnego jako głównych źródeł energetycznych. Dziś, kiedy za naszą wschodnią granicą trwa wojna, a ceny paliw kopalnych biją rekordy, wodór szczególnie zyskuje na wartości.

Wodór (H2) jest najczęściej występującym pierwiastkiem chemicznym we wszechświecie i jednym z najbardziej pospolitych pierwiastków na Ziemi. Szacuje się, że stanowi około 75% masy całości materii w kosmosie. Można zatem powiedzieć, że jest paliwem „nieskończonym” i doskonałym, ponieważ jest lekki i wydajny. 

Spalanie wodoru nie emituje dwutlenku węgla, więc nie przyczynia się do globalnego ocieplenia. Może być wykorzystywany do wytwarzania energii elektrycznej w systemach ogniw paliwowych lub jako zwykłe paliwo użyteczne w procesach spalania. Więcej o produkcji i zastosowaniach wodoru:

Podobnie jak w przypadku wodoru, amoniak, jeśli jest produkowany przy użyciu wyłącznie energii odnawialnej, powietrza i wody bez żadnych materiałów wejściowych opartych na paliwach kopalnych, określa się go mianem zielonego, ponieważ nie ma śladu węglowego. Amoniak dostarczony w październiku do Niemiec nie spełniał tych norm – wytworzono go przy użyciu emisyjnego paliwa kopalnego, czyli gazu ziemnego.

Jakie są wady i zalety amoniaku w energetyce? Do korzyści zaliczyć można:

  • zastosowanie amoniaku jako środek transportu wodoru,
  • wysoką gęstość energii,
  • amoniak jest prosty, wydajny i niedrogi w przechowywaniu,
  • już 20 milionów ton amoniaku jest transportowanych każdego roku statkami. Produkcja i transport amoniaku wciąż mierzy się jednak z pewnymi wyzwaniami.

Niedogodności to m.in.:

  • niedobór zielonego amoniaku, który nie pozwala na popycie światowego popytu,
  • niewłaściwe metody spalania mogą generować tlenki azotu, które powodują kwaśne deszcze, oraz podtlenek azotu – gaz cieplarniany. Potrzebne są zatem dalsze prace badawczo-rozwojowe w zakresie przemysłowego zastosowania amoniaku,
  • przechowywanie amoniaku, ze względu na jego właściwości, wciąż jest skomplikowane, chociaż możliwe do opanowania przy zachowaniu odpowiednich środkach bezpieczeństwa.

Przed światową gospodarką jeszcze zatem daleka droga, aby zastąpić gaz ziemny paliwem nowego typu. Niemcy próbują obecnie każdego sposobu na zapobieganie kryzysowi energetycznemu, wywołanemu rosyjskim szantażem surowcowym. Obecnie w Niemczech włączane są nawet elektrownie na węgiel brunatny.

Wodór i amoniak najpewniej będą pełnić w gospodarce podobną funkcję, do tej, jaki miał zajmować masowo importowany z Rosji gaz ziemny. Niemcy w ramach swojej strategii energetycznej Energiewende chciały stać się gazowym hubem i eksportować rosyjski surowiec na rynki europejskie. Teraz, w obliczu kryzysu w relacjach z Rosją, rolę gazu może przynajmniej w części zająć wodór i amoniak.

źródło: airproducts.com, bmwk.de, zdj. główne: Canva/ airproducts.com

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.