Ludzie produkują ponad 380 milionów ton plastiku rocznie, a do 2060 roku liczba ta może się nawet potroić. Duża część odpadów trafia do oceanów, zagrażając życiu roślin i zwierząt. Okazuje się, że rozwiązaniem tego problemu mogą być grzyby, które dzięki naturalnym enzymom rozkładają plastik nawet w kilka tygodni. 

Odpowiedź na problem recyklingu?

Naukowcy z Holenderskiego Instytutu Badań Morskich zauważyli, że plastikowe śmieci, złożone z polietylenu, mogą być rozkładane przez grzyba – Parengyodontium album.

– Plastikowe śmieci w oceanie mają duży wpływ na życie morskie. Spośród wielu skutków tego zanieczyszczenia, jednym z najbardziej znanych jest wpływ na zwierzęta żyjące w wodach, które mylą plastikowe śmieci z pożywieniem. Połknięty plastik może powodować problemy zdrowotne, a nawet śmierć – mówi Annika Vaksmaa, koordynatorka projektu. 

Plastik jest szczególnie szkodliwy dla ryb, ptaków i żółwi, które mogą zaplątać się we wrzucane do oceanów przedmioty, co często prowadzi do poważnych obrażeń, a nawet utonięcia lub uduszenia. Cierpią również rafy koralowe, które zasypane odpadami nie mają możliwości wzrostu, przez niedobór światła słonecznego. 

Grzyb, który żywi się plastikiem z oceanu

Degradator plastiku 

Anika Vaksmaa poświęciła dużą część swoich badań tematowi wykorzystania mikrobów do łagodzenia skutków katastrofy klimatycznej. Odporność i umiejętności adaptacyjne grzybów mogą być istotne dla walki z ogromną ilością śmieci znajdującą się w wodach. Najpierw trzeba jednak określić, które z mikrobów żyją w plastiku, a które są w stanie go potencjalnie rozłożyć. 

– Znalezienie innych degradatorów plastiku jest bardzo ważne. Obecnie wiemy całkiem sporo o bakteriach i grzybach rozkładających plastik w środowisku lądowym, jednak może się okazać, że istnieją inne rodzaje mikrobów i organizmów rozkładających te trudne do rozbicia polimery – tłumaczy Vaksmaa. 

Badania pokazały, że umiejętność rozkładu plastiku posiada Parengyodontium album, którego enzymy to istotny krok w tym procesie. Aktualnie badaczka skupia się na zgłębieniu mechanizmów molekularnych, co pomoże znaleźć inne organizmy o podobnych cechach. 

W badaniach został użyty izotopowo znakowany polietylen. Za pomocą “oznakowanych” plastików badano proces degradacji. Spektrometria pomogła w przesyłaniu obrazu w dużej rozdzielczości, co pozwoliło  określić dokładny czas rozkładu plastiku. Okazało się, że wynosi on zaledwie kilka tygodni, co jest optymistycznym wynikiem w porównaniu z trwającym latami naturalnym procesem.   

Zobacz też: Vanuatu vs plastik. Jak małe wyspiarskie państwo walczy z tworzywami sztucznymi

Źródło: technologynetworks.com

Fot. Canva (richcarey)

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.