Naukowcy MIT w 2011 roku pod przewodnictwem profesora Daniela Nocera opracowali urządzenie które określili mianem „sztucznego liścia”. Odkrycie to zawdzięcza swą nazwę podobnej jak w przypadku naturalnych liści zasadzie działania. Wynalazek ten przetwarza energię słoneczną bezpośrednio w chemiczne paliwo, które później można wykorzystywać do produkcji energii.

Sztuczne liście to układ krzemowej płytki działająca jako półprzewodnik oraz katalizatora. Umieszczając urządzenie w zbiorniku z wodą i wystawiając je na działanie promieni słonecznych, zaczyna wydzielać pęcherzyki tlenu i wodoru na powierzchniach obu ścianek. Gdy wykorzystywany zbiornik będzie przedzielony ścianką na dwie części, możliwe będzie zbieranie generowanych gazów. Rozwiązanie to można stosować m.in. w ogniwach paliwowych w których takie paliwo może być bezpośrednio spalane do produkcji energii elektrycznej. Do wytworzenia tego urządzenia wykorzystuje się stosunkowo tanie pierwiastki takie jak krzem, kobalt i nikiel. „Liście” są w stanie pracować w brudnej wodzie co umożliwia powszechne zastosowanie wynalazku.

Pierwotnie w 2011 roku zespół badawczy pracujący w instytucie uczelni MIT uzyskał sprawność tego urządzenia na poziomie około 4.5%. Niedawno ten sam zespół pod przewodnictwem profesora Nocera pracując na Wydziale Biologii i Chemii Uniwersytetu Harvarda uzyskał rekordową sprawność na poziomi 10%. Wynik ten jest znacznie wyższy w stosunku do naturalnej fotosyntezy, która jest w stanie wykorzystać niecały 1% energii słonecznej.

Nowy system jest w stanie wykorzystywać czysty dwutlenek węgla w gazowej formie oraz ten zawarty w powietrzu. Wydzielony z wody wodór wraz z CO₂ podawany bakteriom jest przez nie przetwarzany na ciekłe biopaliwo. Poprawione w ten sposób wyniki mogą być milowym krokiem w kierunku rezygnacji z wykorzystywania paliw kopalnych.  Powszechne wykorzystane tego pomysłu może zając jeszcze trochę czasu. Jednakże wizja płynnego paliwa wytworzonego przy wykorzystaniu promieni słonecznych wydaje się bardzo kusząca.

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.