W duńskim porcie Esbjerg 18 września br. król Danii Fryderyk X oficjalnie zainaugurował projekt Greensand – pierwszy w Unii Europejskiej w pełni komercyjny obiekt przeznaczony do trwałego składowania dwutlenku węgla pod dnem morskim. Jego zadaniem będzie odbieranie emisji przemysłowych z całego kontynentu.

Jak działa instalacja pod dnem Morza Północnego?

Za realizację przedsięwzięcia odpowiada koncern INEOS Energy we współpracy z Harbour Energy oraz Duńskim Funduszem Morza Północnego. Projekt przeszedł z fazy testów do pełnej eksploatacji, a jego zadaniem jest wsparcie sektorów wysokoemisyjnych w osiąganiu unijnych celów neutralności klimatycznej bez konieczności likwidacji zakładów produkcyjnych w Europie.

Proces magazynowania CO₂ opiera się na zamkniętym łańcuchu dostaw. Dwutlenek węgla (pochodzący początkowo z duńskich biometanowni) będzie skraplany, transportowany ciężarówkami do terminalu, a następnie ładowany na specjalny statek transportowy. Na jego pokładzie zostanie dostarczony nad wyczerpane złoże naftowe Nini West ok. 250 km od brzegu. Tam nastąpi jego wtłoczenie na głębokość około 1800 metrów pod dnem morskim.

Wzrost emisji CO₂ w USA w 2025 roku. EPA znosi limity dla elektrowni gazowych i węglowych. 

Skala projektu i cele Unii Europejskiej

W początkowej fazie instalacja pozwoli na składowanie do 400 tys. ton CO₂ rocznie. Wraz z rozwojem regionalnej infrastruktury wychwytywania emisj, inwestorzy planują zwiększenie wydajności projektu do 4-8 mln ton rocznie.

Wyznaczamy ścieżkę dla europejskiego przemysłu: kontynuujemy transformację w kierunku niskoemisyjnej przyszłości, jednocześnie utrzymując produkcję, inwestycje i zatrudnienie na naszym kontynencie. Otwieramy też nowy front w egzystencjalnej walce ze zmianą klimatu – tłumaczył w oświadczeniu Dan Jorgensen, europejski komisarz ds. energii i mieszkalnictwa.

Inwestycja wpisuje się w strategię Unii Europejskiej, która zakłada osiągnięcie zdolności wychwytywania 50 milionów ton CO2 rocznie do 2030 roku. Do tej pory podobne operacje na skalę przemysłową w Europie prowadziła głównie Norwegia, jednak kraje członkowskie UE nie posiadały własnego, komercyjnego składowiska morskiego tej klasy.

Zobacz też: OZE dają więcej korzyści niż wychwytywanie CO₂. Naukowcy porównali efekty tych samych inwestycji

Źródła: Reuters, Offshore Energy, Carbon Herald

Fot. Canva (ChrisSteer, datn) 

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.