Energetyka Chiny wzmacniają bezpieczeństwo energetyczne. Rurociąg z Mjanmy przesłał 100 mln ton ropy 27 października 2026 Energetyka Chiny wzmacniają bezpieczeństwo energetyczne. Rurociąg z Mjanmy przesłał 100 mln ton ropy 27 października 2026 Przeczytaj także Energetyka Emisje energetyczne w Irlandii najniższe od 30 lat. OZE ograniczają zależność od paliw kopalnych Emisje związane z wykorzystaniem energii w Irlandii spadły w 2025 roku o 3,6%, osiągając najniższy poziom od ponad 30 lat. Jednocześnie zapotrzebowanie na energię elektryczną wzrosło, a kraj nadal w dużym stopniu polega na paliwach kopalnych. Dane pokazują, że rozwój odnawialnych źródeł energii pomaga ograniczać emisje, ale tempo transformacji wciąż nie wystarcza do realizacji celów klimatycznych. Energetyka Pusta infrastruktura gazowa. UE grozi zimowy skok cen energii TTF do 200 euro/MWh Analitycy ostrzegają, że nadchodząca zima może przynieść gwałtowne skoki cen energii elektrycznej, szczególnie w okresach bezwietrznych i mroźnych dni. Rurociąg naftowy łączący Mjanmę z Chinami przetransportował ponad 100 mln ton ropy naftowej od uruchomienia w 2017 roku. Infrastruktura zapewnia Chinom alternatywną drogę dostaw surowca, omijającą Cieśninę Malakka i wzmacnia zaopatrzenie energetyczne południowo-zachodniej części kraju. Inwestycja pokazuje, jak Pekin rozwija infrastrukturę, by ograniczać ryzyko związane z transportem surowców. Rurociąg dostarczył ponad 100 mln ton ropy Jak podała China Oil & Gas Pipeline Network Corp, od uruchomienia w czerwcu 2017 roku rurociąg Chiny-Mjanma przetransportował ponad 100 mln ton ropy naftowej. Informację przekazała chińska telewizja CCTV News. Trasa rozpoczyna się na wybrzeżu Mjanmy, skąd surowiec trafia do Chin przez przejście graniczne w Ruili, w prowincji Junnan. Krajowy odcinek rurociągu ma 618 km długości i prowadzi do rafinerii Yunnan Petrochemical w Anning. Instalacja transportuje obecnie średnio około 35 tys. ton ropy dziennie. Przed uruchomieniem połączenia Junnan w dużym stopniu polegał na dostawach produktów naftowych przewożonych lądem z przybrzeżnych regionów wschodnich Chin. Obecnie ropa trafia bezpośrednio do lokalnej rafinerii, a powstałe produkty naftowe są dystrybuowane do odbiorców w południowo-zachodniej części kraju. W ten sposób powstał zintegrowany łańcuch obejmujący import surowca, jego przetwarzanie i transport gotowych paliw, a według chińskich źródeł produkty z rafinerii trafiają m.in. do prowincji Junnan, Syczuan, Guizhou oraz miasta na prawach prowincji – Chongqing. Pusta infrastruktura gazowa. UE grozi zimowy skok cen energii TTF do 200 euro/MWh Chiny omijają Cieśninę Malakka Jedną z najważniejszych zalet rurociągu jest możliwość transportowania ropy z pominięciem Cieśniny Malakka, jednego z kluczowych szlaków światowego handlu morskiego. Przez cieśninę przepływa znaczna część surowców energetycznych kierowanych z Bliskiego Wschodu i innych regionów do Azji Wschodniej. Alternatywna trasa pozwala ograniczyć zależność Chin od jednego korytarza transportowego. Według informacji przytoczonych przez China Energy News połączenie skraca drogę transportu o około 1820 mil morskich w porównaniu z trasą przez cieśninę. Ma to znaczenie przede wszystkim z punktu widzenia bezpieczeństwa dostaw. Zakłócenia żeglugi, napięcia geopolityczne czy wzrost kosztów transportu mogą wpływać na ceny surowców i stabilność zaopatrzenia. Według CCTV News od początku 2026 roku w Chinach powstało ponad 2500 km nowych głównych rurociągów naftowych i gazowych, a łączna długość sieci osiągnęła 112 900 km. Co to oznacza dla Europy? Rozbudowa infrastruktury naftowej w Chinach pokazuje, że bezpieczeństwo energetyczne zależy nie tylko od dostępu do surowców, ale również od możliwości ich transportowania różnymi trasami. Państwa importujące duże ilości ropy i gazu starają się ograniczać ryzyko związane z koncentracją dostaw, sytuacją polityczną w krajach eksportujących oraz zakłóceniami na szlakach handlowych. Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę państwa europejskie musiały ograniczyć zależność od rosyjskich surowców i poszukiwać alternatywnych dostawców. W praktyce oznaczało to m.in. większe wykorzystanie infrastruktury LNG, rozwój połączeń międzysystemowych i zmianę kierunków importu. Chiński przykład pokazuje, że dywersyfikacja może obejmować nie tylko dostawców, lecz także same szlaki transportowe. Eksperci podkreślają jednak, że Europa dysponuje inną strukturą geograficzną i energetyczną, dlatego nie ma możliwości powielenia modelu chińskiego rurociągu. W jej przypadku istotne są połączenia gazowe między państwami, terminale LNG, infrastruktura naftowa i rozwój krajowej produkcji energii. Dla Polski ważnym przykładem dywersyfikacji jest infrastruktura umożliwiająca sprowadzanie surowców z różnych kierunków. Ropę naftową do kraju dostarcza się m.in. przez Naftoport w Gdańsku, który pozwala obsługiwać tankowce i przekazywać surowiec do krajowego systemu przesyłowego. W przypadku gazu ziemnego istotną rolę odgrywają terminal LNG w Świnoujściu oraz gazociąg Baltic Pipe, zapewniający dostęp do dostaw z norweskiego szelfu kontynentalnego przez Danię. Zobacz też: Emisje energetyczne w Irlandii najniższe od 30 lat. OZE ograniczają zależność od paliw kopalnych Źródła: Global Times, Euractive, Komisja Europejska, CCTV News Fot: Canva Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.