Zamiast chwytania, unieruchamiania i ręcznego mierzenia dzikich zwierząt – kamera, czujniki i sztuczna inteligencja. Naukowcy z Uniwersytetu Idaho opracowali urządzenie pozwalające zbierać dane o małych ssakach bez konieczności ich dotykania. Technologia może ułatwić monitorowanie zagrożonych gatunków i ograniczyć ingerencję człowieka w życie dzikich zwierząt.

Alternatywa dla żywołapek

Tradycyjne badania małych ssaków często wymagają stosowania żywołapek. Zwierzęta są chwytane, a następnie ważone, mierzone i identyfikowane przez naukowców. Choć taka metoda pozwala zdobyć cenne informacje, wiąże się ze stresem i bezpośrednim kontaktem z człowiekiem.

Alternatywą może być WildMarker – specjalna skrzynka wyposażona w kamerę, wagę i elektroniczne czujniki. Zwierzęta wchodzą do niej, aby dostać się do przynęty, a urządzenie automatycznie rejestruje ich obecność i zbiera dane. Jeśli osobnik ma wszczepiony wcześniej mikroczip, system może również rozpoznać go indywidualnie. Jak podkreślają twórcy, urządzenie nie łapie zwierząt – jego jedynym „łupem” są informacje.

Jak chronić nietoperze przy farmach wiatrowych? Badania z USA i Polski pokazują kierunek zmian

Sztuczna inteligencja bada zagrożone gatunki

WildMarker powstał dzięki współpracy specjalistów z różnych dziedzin, w tym inżynierów, programistów, ekspertów od sztucznej inteligencji i biologów. Prototyp testowano w okolicach Bear w stanie Idaho. W badaniach uczestniczyła Emma Hakanson, doktorantka Uniwersytetu Illinois, zajmująca się m.in. wiewiórkami ziemnymi z północnego Idaho.

Zespół porównywał działanie nowego urządzenia z tradycyjnymi metodami odłowu. W żywołapki schwytano 276 zwierząt, w tym wiewiórki ziemne, myszy jelenie i burunduki. Część osobników oznakowano mikroczipami PIT, które umożliwiają ich późniejszą identyfikację. WildMarker zarejestrował 55 oznakowanych zwierząt, a także wiele osobników, których wcześniej nie rozpoznano.

Szansa na lepszą ochronę dzikich zwierząt

Jednym z potencjalnych zastosowań urządzenia jest monitorowanie susła ziemnego z północnego Idaho – rodzimego gryzonia, którego populacja i zasięg występowania są przedmiotem badań ochrony przyrody. Zwierzęta te większość czasu spędzają pod ziemią, dlatego ich obserwacja i wykrywanie nowych populacji mogą być wyzwaniem.

Hakanson liczy, że WildMarker pomoże naukowcom dokumentować obecność tych gryzoni w miejscach, w których dotychczas nie zostały zaobserwowane. To istotne dla poznania ich rozmieszczenia i opracowania skuteczniejszych działań ochronnych.

Fotopułapki i automatyczna analiza zdjęć są coraz częściej wykorzystywane również w polskich badaniach przyrodniczych. W Gorczańskim Parku Narodowym kamery pozwalały przez lata rejestrować obecność m.in. jeleni, dzików, wilków, rysi i niedźwiedzi. Z kolei w badaniach prowadzonych w trzech nadleśnictwach północno-zachodniej Polski wykorzystano 187 fotopułapek do szacowania liczebności dużych ssaków bez konieczności chwytania i indywidualnego oznaczania zwierząt. 

Co istotne nowa technologia ta nie musi całkowicie zastąpić tradycyjnych metod badawczych. Może jednak ograniczyć liczbę sytuacji, w których konieczne jest chwytanie i dotykanie zwierząt. Bezkontaktowe zbieranie danych pozwala prowadzić obserwacje przy mniejszej ingerencji w ich naturalne zachowania, a jednocześnie dostarczać naukowcom informacji potrzebnych do ochrony gatunków i ich siedlisk.

Zobacz też: Nawet kilkadziesiąt nowych gniazd wiosną? Służby zlikwidowały szerszenia żółtonogiego pod Krakowem

Źródła: Uidaho.pl, GPN

Fot: Canva

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.