Tegoroczne Zimowe Igrzyska Olimpijskie we Włoszech stają się sprawdzianem dla organizatorów nie tylko pod kątem sportowym, ale i ekologicznym. Po raz pierwszy w historii zawodów sztuczny śnieg będzie odpowiadał za ponad połowę pokrywy tras narciarskich, a rosnące koszty emisji CO₂ i kontrowersje wokół sponsorów paliwowych stawiają pytania o zrównoważony charakter imprezy.

Zimowe Igrzyska we Włoszech

6 lutego 2026 roku Mediolan i Cortina d’Ampezzo staną się areną Zimowych Igrzysk Olimpijskich, które odbywają się w zupełnie innych realiach klimatycznych niż poprzednia olimpiada w tym regionie blisko 70 lat temu. Od czasu igrzysk w Cortinie w 1956 roku zimy w północnych Włoszech wyraźnie się ociepliły, a naturalny śnieg stał się zjawiskiem coraz mniej pewnym. Dane klimatyczne pokazują wyraźny wzrost temperatur i spadek liczby mroźnych dni, co sprawia, że organizacja zawodów zimowych w coraz większym stopniu opiera się na technologiach. 

W efekcie jednym z kluczowych rozwiązań tegorocznych igrzysk będzie sztuczny śnieg – produkowany na masową skalę, by utrzymać konkurencje sportowe w regionie, który coraz częściej zmaga się z deszczem zamiast opadów śniegu.

Czy sztuczny śnieg jest eko? Ukryte koszty wody, energii i emisji CO₂

Problem z organizacją Igrzysk

Analizy naukowe pokazują, że choć dziś zdecydowana większość dotychczasowych miast-gospodarzy wciąż spełnia minimalne warunki temperaturowe i śniegowe, to w perspektywie najbliższych dekad sytuacja ulegnie gwałtownemu pogorszeniu. Przy scenariuszu zakładającym realizację obecnych zobowiązań klimatycznych już w połowie XXI wieku tylko nieco ponad połowa historycznych lokalizacji igrzysk będzie w stanie zagwarantować temperatury poniżej zera i wystarczającą pokrywę śnieżną. Oznacza to, że bez dalszego wzrostu produkcji sztucznego śniegu, kosztownych inwestycji infrastrukturalnych i coraz większej ingerencji technologicznej, wiele regionów nie będzie miało możliwości zorganizowania zimowych igrzysk.

Niepokój o przyszłość sportów zimowych wyrażają także sami sportowcy i organizatorzy. Przenoszenie zawodów, treningi odbywające się setki kilometrów od planowanych aren oraz coraz częstsze odwoływanie imprez przestają być wyjątkami, a stają się normą. W połączeniu z rosnącymi kosztami klęsk klimatycznych, liczonymi w setkach miliardów dolarów rocznie, stawia to przed Międzynarodowym Komitetem Olimpijskim i państwami-gospodarzami pytanie nie tylko o techniczne możliwości organizacji igrzysk, ale także o ich długofalową odpowiedzialność klimatyczną.

Ślad węglowy i problematyczni sponsorzy

Tegoroczne Zimowe Igrzyska Olimpijskie we Włoszech wzbudzają kontrowersje nie tylko z powodu zmian klimatycznych, ale również śladu węglowego i polityki sponsorów. Szacuje się, że same igrzyska wygenerują około 930 tysięcy ton emisji CO₂, a dodatkowe 1,3 mln ton odpowiadają sponsorzy, w tym koncerny paliwowe Eni, Stellantis i ITA. Protesty sportowców podkreślają sprzeczność sponsorowania sportów zimowych przez firmy, których działalność przyczynia się do topnienia lodowców i ograniczania pokrywy śnieżnej. Złoci medaliści freeride’u oraz inni zawodnicy apelują o przejrzystość i ocenę dopuszczalności takich sponsorów przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski i Międzynarodową Federację Narciarską.

Opinia publiczna również domaga się zmian – większość Europejczyków popiera zakaz reklamowania przez sporty zimowe firm wykorzystujących paliwa kopalne. Według badań, 67% Włochów obawia się utraty śniegu i lodu, a 72% uważa, że organizacje sportowe powinny zerwać współpracę z dużymi emitentami gazów cieplarnianych. Eksperci wskazują, że takie działania byłyby analogiczne do zakazu sponsorowania sportu przez przemysł tytoniowy po igrzyskach w Calgary w 1988 roku i mogłyby stać się ważnym krokiem w ochronie przyszłości sportów zimowych w dobie kryzysu klimatycznego.

Polska gospodarzem Zimowych Igrzysk?

Choć Polska nie gościła dotąd Zimowych Igrzysk Olimpijskich, górskie regiony – Tatry, Beskidy i Sudety – mogłyby pełnić rolę gospodarza konkurencji narciarskich czy snowboardowych. Jednak dane meteorologiczne wskazują, że warunki śniegowe stają się coraz mniej przewidywalne. Od lat 50. XX wieku średnia temperatura w Zakopanem, w lutym, wzrosła o ponad 2,5°C, liczba dni z mrozem spadła o około 20%, a naturalna pokrywa śnieżna skróciła się średnio o 2-3 tygodnie. Już teraz ponad połowa tras narciarskich w sezonie 2025/2026 była pokryta sztucznym śniegiem, co pokazuje, że bez technologii i dużych nakładów finansowych organizacja konkurencji olimpijskich byłaby niemożliwa. 

Eksperci ostrzegają, że przy dalszym ociepleniu klimatu Polska będzie zmuszona inwestować w zaawansowane systemy naśnieżania i planowanie elastycznych kalendarzy sportowych, jeśli kiedykolwiek planowane byłyby w kraju zawody na miarę zimowych igrzysk.

Zobacz też: Mistrzostwa Świata 2026 zagrożone zmianami klimatu. Czy piłka nożna przeniesie się na zimę?

Źródła: EuroNews.com, Euractiv.pl, gov.pl, Olimpijski.pl

Fot: Canva

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.