Jak Cypr wykorzystuje energię wiatru?

Władze Cypru nie prowadzą aktualnie żadnej akcji informacyjnej  w zakresie modernizacji energetyki, niemniej proces ten postępuje od kilku lat coraz szybciej. Cypr posiada szereg instalacji OZE różnego typu i planuje budowę kolejnych.

Pierwszym z projektów OZE była budowa elektrowni wiatrowej położonej w regionie portowego  miasta Pafos na zachodnim wybrzeżu Cypru. Oddano ją do użytku w 2010 roku i do dzisiaj jest jednym z największych tego typu obiektów we wschodniej części  Morza Śródziemnego. Następnie już w roku 2011 uruchomiono kolejną farmę wiatrową w niewielkiej miejscowości Agia Anna w regionie Larnaka. W tym samym roku i również w tym regionie niecałe pół roku później do użytku zostaje oddana kolejna podobna instalacja. Kolejne dwie uruchomiono w 2012 r.

Następnie przyszedł czas na ocenę opłacalności tych inwestycji. Ocena musiała wypaść nad wyraz dobrze,  ponieważ władze Cypru już w 2014 r. ogłosiły budowę kolejnej  elektrowni wykorzystującej energię wiatru, którą do użytku oddano na początku 2015 r.

Aktualnie na zakończenie etapu projektowego inwestycji oczekuje elektrownia wiatrowa, której budowa planowana jest w pobliżu miejscowości Kielaki,  w regionie Liamssol. Cypr zapowiada także budowę pływających elektrowni tego  rodzaju, a rada ministrów prowadzi prace nad zmianami w prawodawstwie republiki tak, by dostosować je do  specyficznych wymagań rozwoju OZE.

Zgodnie ze słowami dyrektora Cypryjskiego Stowarzyszenia Energii Wiatrowej, Christosa Zingisa, Cypr przeznaczył już na te inwestycje ponad 350 mln euro i produkuje obecnie ok. 310 MW/h z OZE, co stanowi nieco ponad 18% miksu energetycznego wyspy. Z tej  liczby 157 MW/h pochodzi z instalacji wiatrowych, 137 MW/h z farm  fotowoltaicznych, a pozostała część z innych rodzajów OZE. Głównie biogazu, który rozpatrywany jest jako jeden z bardziej perspektywicznych kierunków modernizacji cypryjskiej  energetyki.

Zgodnie z przyjętą przez władze Cypru ustawą co najmniej 2% energii wyprodukowanej przez OZE musi zostać spożytkowane na zaspokojenie zapotrzebowania lokalnych punktów osadniczych.