Podejście do kotów wychodzących powoli się zmienia. Wielu opiekunów decyduje się ograniczyć ich swobodne wychodzenie, przede wszystkim ze względu na ryzyko wypadków, chorób i kontaktu z innymi zwierzętami. Nowe badanie pokazuje, że zmiana stylu życia kota na przebywanie tylko w domu może być prostsza, niż właściciele początkowo zakładają.

Zagrożenia dla kotów wychodzących

Chociaż przez lata opiekunowie zapewniali kotom możliwość swobodnego wychodzenia, obecnie wielu właścicieli zamiast wypuszczać zwierzę bez nadzoru, decyduje się zapewnić mu bezpieczne, urozmaicone środowisko w domu. Powodem są przede wszystkim zagrożenia związane z wychodzeniem – kot może zostać potrącony przez samochód, zaatakowany przez inne zwierzę, zarazić się chorobą, zatruć lub zostać przez kogoś zabranym.

Znaczenie ma również wpływ kotów na dziką przyrodę. Polskie badania szacują, że koty każdego roku zabijają około 631 mln ssaków i niemal 144 mln ptaków. Część ofiar stanowią gatunki chronione, a organizacje ochrony przyrody podkreślają, że kot domowy nie jest naturalnym elementem polskiego ekosystemu.

Latem do schronisk trafia o 30% więcej zwierząt. Co zrobić, gdy znajdziemy porzuconego psa?

Prawie połowa kotów szybko się dostosowała 

Naukowcy z Australii i Nowej Zelandii sprawdzili doświadczenia 87 opiekunów, którzy zmienili swoim kotom tryb życia z wychodzącego na niewychodzący. Badanie opublikowano w Applied Animal Behaviour Science i wynika z niego, że ponad 40% kotów przystosowało się do nowych warunków w ciągu kilku dni, a kolejne 25% potrzebowało kilku tygodni. 12,6% opiekunów uznało, że ich kot nadal nie przystosował się do życia w domu. Ponad dwie trzecie właścicieli uznało zmianę za łatwiejszą, niż początkowo zakładali.

Po zmianie opiekunowie najczęściej wskazywali na większy spokój związany z bezpieczeństwem zwierzęcia. Łatwiej było również kontrolować jego stan zdrowia i spędzać z nim więcej czasu.

Mniejsze koszty weterynaryjne

U części przebadanych właścicieli początkowo pojawiały się jednak problemy. Niektóre koty częściej miauczały, drapały drzwi i okna albo sprawiały wrażenie sfrustrowanych. Opiekunowie musieli też zadbać o większą ilość zabawy, drapaki, miejsca do wspinania i odpowiednią liczbę kuwet.

Zmiana mogła oznaczać większe wydatki na karmę, żwirek czy dostosowanie mieszkania, ale jednocześnie z czasem spadały koszty weterynaryjne, ponieważ koty rzadziej doznawały urazów i problemów zdrowotnych związanych z wychodzeniem.

Ile kotów w Polsce wychodzi na zewnątrz?

Według badań społecznych około 34,8% właścicieli kotów w Polsce deklaruje, że wypuszcza swoje zwierzęta na zewnątrz. Odsetek ten jest znacznie wyższy na terenach wiejskich – 94%. 

Jeżeli zdecydujemy się ograniczyć lub całkowicie uniemożliwić naszemu kotu wychodzenie na zewnątrz, należy zapewnić mu w domu odpowiednie warunku. Zwierzę powinno mieć możliwość realizowania naturalnych zachowań – wspinania się, drapania, polowania w formie zabawy czy obserwowania otoczenia. Odpowiednio przygotowane środowisko może pozwolić mu zachować aktywność i dobrostan, jednocześnie ograniczając zagrożenia związane z samodzielnym poruszaniem się po okolicy.

Zobacz też: Odstrzał bezdomnych kotów w Nowej Zelandii. Czy Polska ograniczy problem bezdomności zwierząt?

Źródła: Applied Animal Behaviour Science, IBRiS, Nauka w Polsce

Fot: Canva

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.