Odpady paliwem przyszłości?

Pamiętacie film „Powrót do przyszłości” i scenę, w której młody Marty McFly widzi auto swoich marzeń? Niewiele osób zwraca uwagę na to, że samochód ten napędzany  jest energią wytworzoną z odpadów. I o ile perspektywa cofania się w czasie dzięki wehikułowi nadal wydaje się być odległa, o tyle perspektywa użycia śmieci jako paliwa wcale tak daleka od rzeczywistości nie jest.

Które z odpadów lepsze jako paliwa? W szczególności tworzywa sztuczne – które zawierają głównie węgiel i wodór o podobnej wartości energetycznej do paliw konwencjonalnych, takich jak olej napędowy.

W tej chwili 40% odpadów z tworzyw sztucznych w USA i 31% w UE trafia na składowiska. Tworzywa sztuczne stanowią również ok. 10-13% wszystkich stałych odpadów komunalnych. Śmieci te niewłaściwie składowane mają ogromny i negatywny wpływ na oceany i inne ekosystemy. Do 2050 roku w morzach i oceanach może być więcej plastiku niż ryb. Dlatego musimy zacząć działać.

Produkujemy niewiarygodnie ogromną ilość odpadów. Według oficjalnych danych ich ilość wynosi rocznie ok. 10-12 mln ton. Część z nich jest powtórnie użyta dzięki procesowi recyklingu, pozostała musi być wykorzystana w inny sposób. Tworzywa sztuczne coraz częściej przekształcane są na energię cieplną i elektryczną dzięki zastosowaniu procesu zwanego “pirolizą zimnej plazmy”.

Piroliza jest metodą ogrzewania, która rozkłada materiały organiczne w temperaturze od 400 ℃ do 650 ℃ w środowisku o ograniczonej zawartości tlenu. Piroliza jest zwykle wykorzystywana do generowania energii w postaci ciepła, energii elektrycznej, ale sprawdza się również przy produkcji paliw.

Piroliza zimnej plazmy umożliwia przekształcenie odpadów tworzyw sztucznych w wodór, metan i etylen. Zarówno wodór, jak i metan, można stosować jako czyste paliwa, ponieważ produkują one jedynie minimalne ilości szkodliwych związków, takich jak sadza, niespalone węglowodory i dwutlenek węgla (CO₂). A etylen jest podstawowym składnikiem większości tworzyw sztucznych używanych obecnie na całym świecie.

Jeżeli więc nie chcemy zostać zasypani przez śmieci, które sami produkujemy, może warto inwestować w tę formę pozyskania paliwa?

2 comments
  1. Agresywnie promowane i budowanej w wielkiej liczbie spalarnie dotychczas nie rozwiązały problemu zagospodarowania odpadów to mają to zrobić w przyszłości? Od ponad 100 lat nie udało się zbudować w pełnej skali przemysłowej takiej instalacji pirolizy, jak tu opisywana. Podobnie złe doświadczenia są z gazyfikacją odpadów. Pól biedy jak strumień odpadów jest jednorodny, ale schody zaczynają się przy miksie tworzyw, a te są przede wszystkim problemem. Nie tędy droga: poszukujmy takich alternatyw dla tworzyw, które łatwo będą mogły być zawrócone do obiegu, bez obciążania środowiska produktami pirolizy i spalania.

  2. Do tego co zostalo juz napisane , a z czym sie zgadzam jako Specjalista Efektywnosci Energetycznej , nalezy jeszcze dodac , ze segregacja odpadow musi byc bardziej higieniczna . Natomiast , tzw. recykling powinien przebiegac w jak najkrotszym czasie od momentu pierwotnego zuzycia, Natomiast co do spalania , to mozna miec watpliwosci . Chyba , ze material w formie odpadow , bedzie jedynie komponentem calego wsadu energetycznego , w odpowiednich proporcjach .Jak sie jednak wydaje , przyszlosc lezy w materialach ekologicznych , swiadomie przeznaczonych , do swiadomego zastosowania . W spalarniach tez ! – bo jakby na to nie patrzec , to spalarnia , chociazby najnowoczesniejsza na chwile obecna , wchodzi przeciez w zakres efektu cieplarnianego . PROF.DR./…/ RES specialist SSG/PV – TEATR-Y , Ecolog ; JANUSZ NUSIK POWALSKI

Dodaj komentarz

Zapisz się do naszego newslettera

Wysyłamy maksymalnie jedną wiadomość w tygodniu, nie spamujemy!

Czytaj więcej:

„Recycling na miarę”. Trzecia edycja konkursu rozstrzygnięta

12 prac, spośród zgłoszeń od 130 uczniów z 30 świętokrzyskich szkół podstawowych, zostało wyróżnionych w konkursie „Recycling na miarę”, którego organizatorem jest Fundacja VIVE Serce Dzieciom i Zespół Państwowych Szkół Plastycznych im. Józefa Szermentowskiego w Kielcach. Tematem przewodnim była twórczość Stanisława Moniuszki.