Warszawski urząd miasta przygotował specjalną wyszukiwarkę, która pomoże w segregacji odpadów. Niestety wciąż tylko 15% Polaków wie, jak poprawnie segregować śmieci. 

Reklama

Co Polacy wiedzą o segregowaniu śmieci? Wciąż niewiele. Najnowsze badania pokazują, że tylko 66% rodaków segreguje odpady. I tylko 15% potrafiło poprawnie odpowiedzieć na pytanie, gdzie wrzucić tłusty papierek po maśle, zużytą chusteczkę higieniczną czy karton po soku. Aż 75% Polaków nie wie, że trzeba umyć tworzywa sztuczne i opakowania metali przed wyrzuceniem.

Od stycznia 2019 roku segregujemy śmieci do pięciu pojemników. Dzielimy je na papier, metal i tworzywo sztuczne, szkło, bio i odpady zmieszane.  Dyrektywy unijne wymagają, by przynajmniej połowa polskich odpadów trafiała do recyklingu – a z tym jest różnie.

Warszawski urząd miasta przygotował specjalną ściągę dla mieszkańców. W informatorze można znaleźć informacje o tym, jak i co segregować, a także dowiedzieć się, jak segregować śmieci spoza pięciu głównych frakcji, na przykład wielkie gabaryty. Głównym błędem jest wrzucanie papierowych kartonów po mleku do pojemnika na papier (a tam powinien trafiać tylko czysty papier). Aż 41% badanych popełnia ten błąd. A za źle posegregowane odpady zapłacimy wyższą opłatę śmieciową.

– Pojemniki do segregacji często oznakowane są tylko nazwą surowca głównego, który należy tam wrzucać. Np. na żółtym pojemniku jest często napis „plastik”, podczas gdy wrzucamy tam nie tylko plastik, ale i metale, aluminium i opakowania wielomateriałowe. Dobrym przykładem jest również szkło. Dla przeciętnej osoby szkłem jest szklanka, szyba, lustro, butelka i kubek, bo szkło to szkło. Mało kto z nas wie, że do szkła wrzucamy tylko słoik i butelkę – tłumaczy Jakub Tyczkowski, prezes firmy Rekopol.

Wyszukiwarka stworzona przez stołeczny urząd jest prosta i łatwa w obsłudze. Wpisujemy produkt i po chwili mamy odpowiedź, gdzie dany odpad powinien trafić. Bardzo szybko można zatem rozwiać wszelkie wątpliwości i przestawić się na ekologiczny tryb życia.

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.