Wielkie spółki chcą ograniczyć emisję CO2

Na jakość powietrza i emisję gazów cieplarnianych w większości wpływ mają ogromne spółki i przedsiębiorstwa oraz ich konsumenci. Niewątpliwie należy ograniczyć światową emisję CO2. Tymczasem chcą o to zawalczyć wielcy, światowi potentaci biznesu, którzy włączyli się do sojuszu klimatycznego.

Trzydziestu największych na świecie właścicieli aktywów z zapleczem finansowym o niebagatelnej sumie 5 bilionów $ zobowiązało się do ograniczenia emisji dwutlenku węgla. Jego poziom według założeń powinien zmniejszyć się od 16% do 29% do roku 2025.

Fotowoltaika od Columbus Energy

Członkowie Net-Zero Asset Owner Alliance – do którego należą między innymi Aviva, Kościół Anglii czy amerykański fundusz CalPERS o wartości 400 mld $ – ustalają wspólne cele dekarbonizacji na 2025 rok. Założenia mają pokrywać się z tymi skonstruowanymi podczas Porozumienia Paryskiego z 2016 roku. Działa ono w ramach UNFCCC i ma za zadanie:

  • zmniejszać ilość emisji gazów cieplarnianych,
  • redukować ilość emitowanych spalin,
  • dostosować środki finansowe do przemian energetycznych,
  • utrzymywać średnią globalną temperaturę na stałym poziomie.

Spółki chcą osiągnąć neutralność klimatyczną do 2050 roku. Czy będzie to możliwe? Z pewnością dynamiczny rozwój rynku energii odnawialnej przyczyni się do poprawy stanu naszej atmosfery.

Założenia sojuszu Net-Zero Asset Owner Alliance

Dzięki stworzonemu protokołowi członkowie sojuszu sygnalizują innym firmom, jak ważne jest ograniczenie emisji CO2 na całym świecie. Członkowie w dalszej perspektywie chcą współpracować wyłącznie z firmami, które dostosowały się do założeń transformacji energetycznej oraz chęci osiągnięcia neutralności klimatycznej. Dodatkowo potrzeba silnej interwencji rządu, która powinna wesprzeć finansowo ekologiczne rozwiązania.

W pierwszym kwartale 2021 r. Poszczególni członkowie sojuszu ustalą własne cele i możliwości finansowe. Kilku członków ma zamiar podjąć radykalne kroki na drodze do osiągnięcia neutralności klimatycznej i zeroemisyjności. Niektórzy mogą wprowadzić w życie działania szybciej, niż inne spółki z powodów ekonomicznych (możliwości inwestycyjnych), politycznych czy geograficznych.

Każdy z członków sojuszu dąży do przejrzystych i konkretnych celów – ograniczenia emisji CO2.

Cały protokół można znaleźć tutaj.

Źródło:

unepfi.org