Spółka Global Hydrogen stworzyła przełomową i unikalną technologię pozwalającą na rozproszoną produkcję zielonego wodoru z szerokiego spektrum biomasy, również odpadowej w mobilnych, kontenerowych reaktorach. Na nasze pytania odpowiedzi udzielił Manfred Schatovich – przewodniczący rady nadzorczej Global Hydrogen.

W dobie kryzysu energetycznego wodór okrzyknięto na świecie paliwem przyszłości. Dlaczego?

Wodór jest jedyną racjonalną energią napędową, która w przyszłości powinna być stosowana w pojazdach ciężarowych i publicznym transporcie pasażerskim. Pojazdy napędzane wodorem nie emitują gazów cieplarnianych, a ich zasięg można już oszacować na około 1000 kilometrów, które mogą przejechać na jednym zbiorniku paliwa. Czasy tankowania również są bardzo krótkie i wynoszą około 15 minut, co pozwala na dłuższy czas pracy.

Jak oceniacie Państwo założenia Polskiej Strategii Wodorowej?

Każdy kraj na świecie musi opracować substytut paliw kopalnych i zastąpić je odnawialnymi źródłami energii. Aktualnie wodór jest jedyną alternatywą dla pojazdów ciężarowych. Jednak nie wszyscy główni producenci tego typu aut chcą lub są w stanie zainstalować takie silniki. Pierwsze modele ciężarówek i autobusów napędzane wodorem zostaną wprowadzone do użytku komercyjnego już w 2024 roku.

Nie każdy wodór jest ekologiczny. Czy mogliby Państwo po krótce przybliżyć różnice?

Aktualnie mamy dostępne trzy rodzaje wodoru. Dzielimy go na szary, niebieski i zielony. Ten najbardziej pożądany w aspekcie bezemisyjnej energetyki i transportu to wodór zielony, czyli ten otrzymany w procesie wykorzystującym energię pochodzącą z odnawialnych źródeł energii, np. w elektrolizie wody.

W Krakowie kursuje autobus wodorowy! Emituje tylko parę wodną

Państwo jesteście twórcami przełomowej technologii produkcji zielonego wodoru z biomasy. Proszę przybliżyć tę technologię.

Nasz mobilny reaktor mPower-H2 na zielony wodór wykorzystuje dwie autorskie technologie, które są zgłoszone do opatentowania i chronione dodatkowo tajnym know-how. Obie są licencjonowane przez Global Hydrogen S.A. do zastosowania „biomasa-wodór”. Są to: kompaktowy pirogazyfikator oraz reaktor plazmowo-katalityczny, które przekształcają wszystkie smoły, związki lotne i inne zanieczyszczenia pochodzące z biomasy w czysty gaz syntezowy. 

Stosujemy również jednostkę do separacji wodoru, którą dostarcza amerykańska firma BayoTech. Dzięki wprowadzeniu tej technologii mobilny reaktor mPower-H2 jest „game changerem” w dziedzinie produkcji zielonego wodoru. Ta przełomowa i sprawdzona technologia jest sercem całej koncepcji, która pozwoli naszemu produktowi szybko i głęboko zaistnieć na światowym rynku energii odnawialnej.

Jakie wady i zalety ma technologia produkcji wodoru z biomasy? Czy i kiedy planują Państwo komercjalizację tego rozwiązania?

Przede wszystkim stawiamy na elastyczność dostaw surowca potrzebnego do wyprodukowania zielonego wodoru. Reaktor mPower-H2 przyjmuje wszystkie strumienie biomasy odpadowej – leśnej, parkowej, rolniczej oraz przemysłowej. Istniejące technologie gazowania wymagają bardzo wąskiego, jednorodnego rodzaju biomasy, co przekłada się na wyższe ceny i bardziej ograniczoną bazę dostaw. Nasz reaktor jest mobilny, co pozwala na przeniesienie go blisko źródła biomasy odpadowej, oferując pełną elastyczność i ochronę przed zmianami rynkowymi. Istniejące już instalacje, na małą skalę zajmują duży obszar i ważą ponad 20 ton, oferując zerową mobilność i wysokie koszty ewentualnego przeniesienia zakładu. Kolejnym ważnym punktem jest stabilność procesu produkcji. 

Reaktor SynGen toleruje nieograniczoną ilość smoły i substancji organicznych w gazie, przekształcając zarówno niskie, jak i wysokie poziomy zanieczyszczeń w czysty gaz syntezowy. Stworzony przez nas prototyp został przetestowany przy użyciu 67 gram smoły i cząstek organicznych na 1m³ brudnego gazu produkcyjnego. Dodatkowo został przetestowany ze 100% węglowodorami, takimi jak olej napędowy lub olej kreozotowy, aby zademonstrować jego praktycznie nieograniczoną moc przekształcania dowolnej ilości węglowodorów w czysty gaz syntezowy (H2/CO). 

Wszystko to sprawia, że cały proces jest stabilny i łatwy do zdalnego nadzorowania, dodatkowo zmniejszając przy tym koszty. Istniejące instalacje mają trudności z czyszczeniem nawet niskich poziomów smoły i nie akceptują różnej jakości surowców, ograniczając w ten sposób w pewnym sensie dowolność zastosowania.

Niewątpliwie dużymi atutami naszej technologii jest to, że tego typu instalacje są nawet 10 razy większe i cięższe, a co za tym idzie zajmują dużą powierzchnię. Dodatkowo elastyczność użytego surowca i stabilność procesu produkcji automatycznie generują niższe koszty operacyjne.

Nawiązali Państwo współpracę z Zakładem Utylizacji Odpadów w Koninie. Kto jeszcze może stać się Państwa klientem (rolnictwo, samorządy)? Skąd pozyskiwać biomasę do produkcji zielonego wodoru?

W każdym mieście lub gminie jest bardzo dużo odpadów biomasowych, które po prostu wystarczy zebrać i przy użyciu naszej technologii można przekształcić w wodór w zakładzie utylizacji odpadów. Jeśli dostępna jest większa ilość biomasy, np. z produkcji rolnej lub odpadów pochodzących z zakładów przemysłowych, w zależności od potrzeb, nasz mobilny system kontenerów może być instalowany indywidualnie lub w systemach grupowych. Jak widać, jesteśmy w stanie zaspokoić potrzeby klienta indywidualnego, a także sprostać wyzwaniu i uniezależnić całą gminę w energię pochodzącą z biomasy.

Jakie mają Państwo plany na najbliższą przyszłość?

Global Hydrogen w ciągu najbliższych 9 miesięcy planuje zaprojektować i wprowadzić do sprzedaży mobilny reaktor kontenerowy, który posłuży do codziennej produkcji 300 kg zielonego wodoru. Modernizacja i certyfikacja CE ostatecznej jednostki do użytku komercyjnego powinna zająć około 7 miesięcy. Podsumowując, po przeprowadzeniu niezbędnych prac nad dopracowaniem naszego rozwiązania, produkcję komercyjną na globalną skalę możemy rozpocząć na przełomie 2023 i 2024 roku.

Polska: największy w Europie trakcyjny magazyn energii. Teraz ma mieć wodór i fotowoltaikę 

 zdj. główne – Canva

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.