Polska i Islandia rozmawiają o klimacie. Czego Polacy mogą nauczyć się od Islandczyków?

Polska i Islandia rozmawiają o klimacie. Czego Polacy mogą nauczyć się od Islandczyków?

Wiceminister klimatu i środowiska 4 listopada 2021 roku spotkał się z ambasador Islandii Maríą Erla Marelsdóttir. Głównym tematem były kwestie dotyczące współpracy w obszarze wodoru, geotermii i redukcji emisji CO2. Polska i Islandia rozmawiają o klimacie – co może wyniknąć z tych rozmów?

Polska i Islandia rozmawiają o klimacie

Spotkanie było okazją do rozmów nt. rozwoju geotermii. Polska i Islandia mają już doświadczenie we współpracy w tym zakresie i jak podkreślał wiceminister Adam Guibourgé-Czetwertyński, ze względu na możliwość wymiany doświadczeń, prace te powinny być kontynuowane. Niedawno Polska przeznaczyła na dofinansowanie geotermii 70 mln zł.

Bardzo się cieszę na współpracę Grupy LOTOS S.A. z islandzkim Parkiem Zasobów Geotermalnych (GRP) w zakresie produkcji wodoru z wykorzystaniem bogactwa energii geotermalnej. Współpraca ta z pewnością umożliwi realizację inicjatyw przyczyniających się do rozwoju najnowszych technologii, które przyniosą korzyści zarówno środowisku, jak i gospodarcepodkreślił podczas spotkania wiceminister Adam Guibourgé-Czetwertyński.

Islandia to kraj w praktycznie w 100% zasilany energią z odnawialnych źródeł. Aż 71,03% energii w islandzkim mikście energetycznym zapewniają elektrownie wodne, 28,91% – elektrownie geotermalne, a 0,04% – wykorzystanie wiatru. Cała reszta, czyli tylko 0,01%, to energia uzyskana w sposób konwencjonalny.

Geografia i geologia Islandii to nie jedyne powody, dla których ten nordycki kraj może stanowić dla nas przykład do naśladowania. Czego Polska może nauczyć się od Islandii?

Islandia jako wzór do naśladowania

OZE to nie jedyna metoda ochrony środowiska. Na Islandii powstał także największy na świecie zakład wychwytywania dwutlenku węgla z atmosfery.

Obiekt został otwarty we wrześniu 2021 roku i kosztował 10-15 mln $. Zakład Climeworks Orca ma co roku wychwytywać 4000 ton dwutlenku węgla z powietrza – to odpowiednik emisji z około 870 samochodów. Wychwycony CO2 jest następnie mieszany z wodą i wstrzykiwany do skały bazaltowej 1 km pod ziemią, gdzie powoli zamienia się w stały minerał węglanowy. Zajmuje to dwa lata.

Oprócz wychwytywania dwutlenku węgla, Islandia może poszczycić się także m.in. wzorcowymi przykładami zagospodarowania nieużytków. Na miejscu dawnego wysypiska śmieci w Reykjaviku powstanie największy w tym kraju drewniany budynek. Nie tylko robi wrażenie swoją architekturą, lecz także ekologicznymi rozwiązaniami, które mają zostać w nim wprowadzone. Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz artykuł:


Wiceminister Guibourgé-Czetwertyński, podczas spotkania z ambasador Islandii podkreślał także polskie wysiłki na drodze do osiągnięcia neutralności klimatycznej.

Kolejnym krokiem w kierunku gospodarki niskoemisyjnej w Polsce ma być rozwój technologii wodorowych. To kolejne pole, na którym oba państwa mogą ze sobą współpracować.

Rozwój wodoru w Polsce

Już w 2003 roku na Islandii powstała pierwsza na świecie stacja tankowania wodoru. Na całkowitą populację 300 tys. mieszkańców Islandii, ponad 200 tys. Islandczyków zamieszkuje w regionie Reykjaviku, stolicy państwa. Planowana budowa 3 stacji tankowania wodoru na tym obszarze powinna zapewnić do niego łatwy dostęp dla znacznej części populacji. Wodór może pomóc przekształcić Islandię w wyspę modelową pod względem zarządzania energią.

Polskie wysiłki także koncentrują się na wodorze.  Zgodnie ze strategią wodorową do 2030 roku, Polska planuje stworzyć 2 GW mocy instalacji do produkcji wodoru i jego pochodnych ze źródeł, procesów i technologii niskoemisyjnych.

Szczególną rolę w produkcji wodoru i jego pochodnych ze źródeł, procesów i technologii niskoemisyjnych, mają mieć elektrolizery.

Do 2030 roku po polskich ulicach ma jeździć 800-1000 wyprodukowanych w kraju autobusów wodorowych. Ponadto mają powstać minimum 32 stacje tankowania i bunkrowania wodoru i co najmniej 5 dolin wodorowych.

Chcesz wiedzieć więcej o dolinach wodorowych w Polsce? Zobacz artykuł:

źródło: eepower.com, gov.pl/web/klimat, mannvit.com, fch.europa.eu