Wraz z planami budowy pierwszej elektrowni jądrowej w Polsce rośnie zapotrzebowanie na wysoko wykwalifikowanych specjalistów. Uczelnie techniczne, instytuty badawcze i instytucje rządowe powinny zintensyfikować działania, by przygotować inżynierów i fizyków do pracy w sektorze energetyki jądrowej. Jak wygląda ten proces i kto już dziś buduje fundamenty pod rozwój polskiego atomu?

Jądrowe plany

Według wyliczeń IEA, globalne zapotrzebowanie na energię będzie rosnąć o około 4% rocznie. Oprócz tego Unia Europejska zdecydowała się osiągnąć neutralność klimatyczna do 2050 roku. Dla wielu państw w tym Polski, oznacza to konieczność transformacji swojego przemysłu energetycznego, opartego na paliwach kopalnych.

Oprócz inwestycji w OZE, konieczne jest też skokowe zwiększenie dostępnych mocy, które dodatkowo będą stabilne niezależnie od pogody czy pory roku. W tym celu Polska postawiła na atom. Plany zakładają budowę dużej elektrowni atomowej w lokalizacji Lubiatowo-Kopalino, która ma produkować komercyjny prąd w 2036 roku oraz flotę SMR-ów, małych reaktorów modułowych. Ma powstać około 20 małych reaktorów, a pierwszy z nich we Włocławku zostanie otwarty między 2030 a 2032 rokiem.

Najwięksi gracze chcą potrojenia mocy atomu – wśród nich spółka Orlenu

Możliwości edukacyjne 

Historia kształcenia specjalistów w zakresie energetyki jądrowej w Polsce sięga lat 60. i 70. XX wieku, kiedy powstawały pierwsze plany budowy elektrowni jądrowej w Żarnowcu. Od 1974 roku działał w Otwocku-Świerku pod Warszawą badawczy Reaktor Maria, któremu media poświęciły ostatnio sporo uwagi ze względu na nieprawidłowości, które doprowadziły do braku koncesji. 

Dzięki temu Polska dysponuje zapleczem umysłowym do pracy z atomem, który ma ugruntowaną pozycję i historię, choć Reaktor Maria budzi pytania o kwestię zarządzania w tym wrażliwym sektorze. Kilka uczelni wyższych oferuje studia z zakresu energetyki jądrowej, jednak tylko dwie jednostki (Politechnika Częstochowska oraz Uniwersytet Warszawski) oferują studia inżynierskie I stopnia, które trwają 3,5 roku. W pozostałych 6 jednostkach kierunek jest dostępny tylko jako studia II stopnia, trwające 1,5 roku. 

Kształcenie się w zakresie energetyki jądrowej jest też możliwe w ramach specjalizacji innych kierunków – inżynierii materiałowej, mechanicznym, elektrycznym, elektronicznym, automatyki, budownictwa i ochrony środowiska.

Zapotrzebowanie na specjalistów

Na stronie Politechniki Częstochowskiej możemy przeczytać, że uzasadnieniem uruchomienia kierunku kształcenia „Energetyka jądrowa” było motywowane planami opracowanymi przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska w 2016 roku oraz drugiego podobnego dokumentu – ,,Programu polskiej energetyki jądrowej” opublikowanego jako uchwała Rady Ministrów w 2020 roku. 

Oba dokumenty miały za zadanie określić potrzebę rozwoju zasobów ludzkich dla energetyki jądrowej. Z ich szacunków wiemy, że sektor reaktorów jądrowych będzie potrzebował przez okres 50 lat działania około 40 tys. miejsc pracy, w tym dobrze wykształconych inżynierów. Sami twórcy zwracają jednak uwagę, że liczba może być niedoszacowana, bo specjaliści będą też potrzebni w wielu agendach rządowych, biurach projektowych oraz zespołach eksperckich uczestniczących w procesie lokalizacyjnym oraz inwestycyjnym, których nie uwzględniono w obliczeniach.

Można zatem spodziewać się, że specjaliści kształceni dziś na kierunkach energetyki jądrowej oraz robiący taką specjalizację z obrębie innych kierunków znajdą zatrudnienie w Polsce. 

Zobacz też: Koniec 40-letniego zakazu? Dania rozważa powrót do atomu

Źródła: MKiŚ, NEA, NCBJ, Politechnika Częstochowska, Uniwersytet Warszawski, otouczelnie, wnn,

Fot. Canva (Thomas Saupe)

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.