Zapewnia cień, magazynuje wodę i produkuje energię. „Perosol”, czyli pomysł studentów Politechniki Wrocławskiej został nagrodzony w Metropolitalnym Climathonie 2021. Na czym polega ten projekt?

Parasol + perowskity = Perosol

„Perosol” to metalowa konstrukcja o wysokości i szerokości pięciu metrów w kształcie kielicha. Po rozłożeniu „Perosol” zapobiega szybkiemu nagrzewaniu się danej powierzchni, co może znaleźć swoje zastosowanie np. na miejskich placach i rynkach. Zaprojektowanie na bazie kwadratu pozwala na łatwe dopasowanie do siebie kilku lub kilkunastu sztuk.

„Perosol” ma być pokryty perowskitami. To grupa minerałów zbudowanych z nieorganicznych związków chemicznych doskonale absorbujących światło, które pozwalają przekształcać energię słoneczną w prąd w ogniwie fotowoltaicznym. Ogniwo takie jest lekkie, ponieważ warstwa perowskitu może być niezwykle cienka. 

Perowskitowe cenniki na energię słoneczną! Czy to koniec papierowych cen w sklepach?

Perowskity wytwarzają energię słoneczną po rozłożeniu „Perosola”. Na czym to polega?

Energia, woda, cień

Metropolitalny Climathon organizowany jest przez Górnośląsko-Zagłębiowską Metropolię. Głównym tematem konkursu była efektywność energetyczna oraz racjonalne korzystanie z prądu i ciepła.

Na opracowanie projektu rywalizujący w konkursie mieli zaledwie 24 godziny. Zadaniem uczestników było wypracowanie rozwiązań służących ochronie klimatu i zachęcających jak największą liczbę osób do zmiany swoich codziennych nawyków.

Innowacyjną konstrukcję łączącą parasol z perowskitami opracowali studenci Politechniki Wrocławskiej – Ewa Tokarska i Karolina Cichecka z Wydziału Architektury, Michał Budzisz z Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego oraz Michał Alberski z Wydziału Mechaniczno-Energetycznego.

– Zaprojektowaliśmy konstrukcję, której zadaniem było zmniejszenie tzw. miejskiej wyspy ciepła – mówiła Ewa Torkarska.

W dużym skrócie miejska wyspa ciepła to zjawisko klimatyczne polegające na występowaniu wyższej temperatury powietrza w mieście w porównaniu z terenami otaczającymi miasto. Jej powstawanie jest związane m.in. ze zmniejszającą się powierzchnią terenów zielonych, rosnącym ruchem samochodowym, ogrzewaniem i korzystaniem z klimatyzacji. Zwiększone korzystanie z klimatyzacji oznacza większe rachunki za energię, a przecież liczy się jej mądre zagospodarowanie.

Kwestię oszczędzania energii można rozumieć bardzo różnie, jako fizyczne oszczędzanie energii lub poprzez obieg czystej energii i to właśnie na tej drugiej koncepcji się skoncentrowaliśmy .

– Niemal w każdym mieście mamy zabetonowane place, które z jakichś względów nie mogą zostać zadrzewione. Choćby ze względu na fakt, że pod nimi znajdują się podziemne parkingi, są miejscami, gdzie odbywają się różnego rodzaju uroczystości, targowiska (przestrzenie targowe) lub znajdują się na obszarach, gdzie posadzenie dodatkowych drzew nie jest możliwe. Wpadliśmy więc na pomysł, jak uchronić takie tereny przed zbytnim nagrzewaniem – tłumaczyła Ewa Tokarska.

– Co ważne, ogniwa perowskitowe mogą produkować energię także przy sztucznym świetle, którego w mieście zawsze jest bardzo dużo. Jest tu też wrocławski akcent, ponieważ to właśnie tutaj otwarto pierwszą na świecie fabrykę ogniw perowskitowych założoną przez Olgę Malinkiewicz – podkreśla Ewa Tokarska. – Pozyskana w ten sposób energia mogłaby być magazynowana lub dostarczana bezpośrednio do sieci energetycznej – dodaje. 

Kształt kielicha pozwala także na zbieranie i magazynowanie wody deszczowej. Konstrukcja jest w stanie utrzymać średnią miesięczną ilość opadów dla terenu Wrocławia. Wodę można następnie wykorzystywać, chociażby do podlewania roślin. 

– „Perosole” można także łatwo złożyć i przenieść w inne miejsce. Taka mobilność pozwala na wykorzystanie ich przy różnego rodzaju wydarzeniach i imprezach lub sezonowo, w okresie największych upałów – przybliża pomysł swojego zespołu Ewa Tokarska. 

Kibicujemy Wrocławiowi, żeby władze miasta wdrożyły ten projekt w życie.

Chcesz wiedzieć więcej o technologii perowskitów? Zobacz artykuł:

Premiera sklepowych etykiet cenowych zasilanych sztucznym światłem [WYWIAD z twórcami]

źródło: pwr.edu.pl

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.