Dzikie ssaki wracają do Europy

Dzikie ssaki wracają do Europy

Zmiana podejścia do ochrony środowiska, którą widać w przeciągu ostatnich dekad, sprawiła, że wiele dzikich gatunków zwierząt wróciła do Europy. Od lat 60. XX wieku przyrodnicy zaobserwowali gwałtowny wzrost populacji wielu ssaków, które niedawno były bliskie wyginięcia. 

Wielki powrót dzikich ssaków 

W wieku XX liczba europejskich dzikich ssaków była krytycznie niska, a wiele gatunków znalazło się na skraju wyginięcia. Na szczęście aktywne działania na rzecz ochrony środowiska przyrodniczego w ostatnich latach pozwoliły wielu ssakom powrócić do swoich dawnych siedlisk. 

Jakie gatunki zawitały ponownie w Europie? 

Żubr we własnej osobie 

W ciągu ostatnich 500 lat populacja żubrów – największych zwierząt występujących w Europie – drastycznie spadła w wyniku wylesiania i polowań. Te ssaki wyginęły całkowicie już w XVI wieku w Węgrzech, a w XVIII wieku w Ukrainie. Do XX wieku dzika populacja żubrów europejskich praktycznie zniknęła z kontynentu. 

38B6rLWy5zCP2mGq5Sp4V3PI842aNRzhit1FYJqqJKUqKbNGKtTID5O RU4HNsQbbpRyltPoxiT1n6tZxkJ6vlvrMI9ufjjXqenXnozsKy70WG4biTcajAhpbq B eT qkg33qqeHIg0FD1jLA
Żubry europejskie na wyspie Bornholm, Dania/ źródło: Wikimedia Commons

Jednak ostatnie badania wykazują, że populację żubrów udało się przywrócić do życia. W ciągu ostatnich 50 lat ich liczba zwiększyła się o 3000% i wynosi teraz ponad 2500 osobników. A razem z nimi do Europy powróciło też wiele innych gatunków zwierząt. 

Aż 16 gatunków dzikich ssaków wróciło do Europy 

Foka pospolita, koziorożec pirenejski, jeleń szlachetny czy niedźwiedź brunatny to tylko kilka z gatunków dzikich ssaków występujących na terenie Europy, które były bliskie wyginięciu. Właśnie tym zwierzętom przyjrzała się koalicja organizacji zajmujących się ochroną środowiska przyrodniczego. 

Ekolodzy porównali liczbę europejskich dzikich ssaków w 1960 i współcześnie. Wyniki badań przyniosły niezwykle pozytywny wniosek – populacja aż 17 z 18 analizowanych gatunków znacząco wzrosła w ciągu ostatnich 50 lat. 

Najbardziej ekscytującym powrotem okazała się obecność bobra europejskiego. Jego populacja wzrosła o 14 000% – z 2400 do ponad 330 000 osobników. 

Ochrona przyrody ma znaczenie 

Kluczowym czynnikiem, który pozwolił na odrodzenie się populacji dzikich zwierząt była aktywna ochrona flory i fauny – przede wszystkim ograniczenie polowań, zmniejszenie skali eksploatacji ziem i degradacji naturalnych siedlisk. 

Większość z tych dzikich ssaków znajduje się obecnie pod ścisła ochroną, jak chociażby żubr europejski. Tradycja protekcji tego gatunku sięga aż lat 30. XX wieku – to najdłużej trwający program ochrony tego typu. 

Historia powrotu tych dzikich ssaków świadczy o tym, jak istotna w rzeczywistości jest praca ekologów i udowadnia, że rekultywacja przyrody nie jest skazana na porażkę.

Źródło: Our World in Data 

Fot. główne: Canva 

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.