Ile osób przeszło już na dietę roślinną i dlaczego? Czy kultura żywienia się zmieniła?

Ile osób przeszło już na dietę roślinną i dlaczego? Czy kultura żywienia się zmieniła?

Oferta żywności roślinnej zawsze była bogata, ale obecnie liczba produktów i dań wegańskich, jest większa niż kilkanaście, kilkadziesiąt lat temu. Coraz bardziej zmieniają się także nasze obyczaje, a pytania o globalne znaczenie wegetarianizmu i weganizmu stają się coraz bardziej aktualne. Ilu wegan jest obecnie w Europie i na świecie, co jedzą i dlaczego decydują się dietę roślinną?

Europa: liczba wegan się podwoiła

W 2020 roku na całym świecie liczba wegan wyniosła blisko 80 mln. Tylko w ciągu ostatnich czterech lat liczba wegan w Europie podwoiła się z 1,3 miliona do obecnie szacowanych 2,6 mln osób. Dodatkowo uważa się, że prawie jedna trzecia wszystkich Europejczyków nie utożsamia się już z “pełnowartościową dietą mięsożerców”. Co to oznacza?

Szacuje się, że obecnie liczba wegan w Europie podwoiła się, natomiast o 20% zwiększyła się liczba osób na tzw. diecie fleksitariańskiej. Jest ona równoznaczna z ograniczaniem spożycia mięsa na rzecz dan roślinnych. Badanie to zostało przeprowadzone przez berlińską sieć supermarketów roślinnych Veganz. Zbadano zmieniające się postawy żywieniowe u ponad 2600 osób w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Belgii, Francji, Portugalii i Danii. W badaniu nie pojawiła się jednak Holandia, która ma znaczny wpływ na podniesienie wskaźnika wegan w Europie.

3JSJOZ1nRfdUJ3ogg2lGT1QfFwWuhpHu3 RkQEnTly6bfLhEWhgMbTEDdtaTL4YcDyiSnkHjDam3Q6aAwFNW3Gr8 oeUbLLO8 gJku5o6j7YQorr7iBcLrrh KvgWQa4ZWTi Jh
Przegląd 7 krajów Europy ze względu na dietę wegańską mieszkańców, fot. veganz.com

Wezwanie do zmian. Roślinne jedzenie kluczowe w strategii “Od pola do stołu”

Europejska Unia Wegetarian (EVU) wezwała teraz Komisję Europejską do umieszczania jasnych zasad znakowania żywności wegetariańskiej i wegańskiej. Minęło 10 lat od uchwalenia rozporządzenia w sprawie informacji o żywności dla konsumentów roślinnego jedzenia. Dzięki odpowiedniemu znakowaniu żywności i określaniu ich odżywczych składników, produkty te łatwo wyodrębnić od innych, np. mniej zdrowych alternatyw. Europejska Unia Wegetarian to głos wielu Europejczyków, którzy wybierają wegetariańskie i wegańskie produkty zamiast żywienia odzwierzęcego.

Ronja Berthold z EVU uważa, że ​​temat aktualizacji etykietowania żywności wegetariańskiej i wegańskiej może być „dobrze zintegrowany z unijną strategią „Od pola do stołu”. Strategia ta ma na celu wprowadzenie bardziej zrównoważonego systemu żywnościowego, z uwzględnieniem zmiany diety na roślinną. Jest to korzystne dla zdrowia ludzi, zwierząt, zachowania iwielu roślin i drzew, ale i również dla zagrożonej ociepleniem klimatu planety.

Co chcą jeść weganie?

Według badania Veganz jednym z kluczowych obszarów, w których firmy spożywcze mogłyby czerpać zyski, są zamienniki mięsnych i mlecznych produktów: kiełbasy i sery na bazie roślin. Ankieta Veganz wykazała, że prawie połowa wszystkich wegańskich Europejczyków (45,5%) chciałaby zobaczyć więcej wegańskich alternatyw dla kurczaków, kiełbas, parówek i wędlin na sklepowych półkach.

Jednak głównymi składnikami diety wegańskiej nie są gotowe, czy przetworzone dania, a strączki (ciecierzyca, soja, rozmaite fasole), wszystkie odmiany ryżu, świeże warzywa i owoce, zboża, kasze i glony.

Zdrowo

Wgląd w naukę o sposobach odżywiania pozwolił na radykalną przemianę diety bez obaw o jej ewentualne skutki uboczne. Dzisiaj niedobór witamin nie jest głównym problemem. Ogrom artykułów spożywczych i suplementów, przekracza nawet popyt na nie.  

Dlatego warto, by ci, którzy decydują się na stosowanie diet roślinnych, wiedzieli, jak je zbilansować i jak monitorować stan zdrowia. Lekarze i dietetycy z kolei muszą wiedzieć, w jaki sposób rozmawiać z pacjentami, bo straszenie rzekomo tragicznymi skutkami rezygnacji ze spożywania mięsa w 2019 roku może skończyć się utratą autorytetu – pisała w swojej książce o diecie roślinnej, Iwona KIbil dietetyczka, autorka książki “Wege. Dieta roślinna w praktyce”.

Na długo przed odkryciem witamin, czyli ok. XIX wieku, szwajcarscy lekarze odkryli, że jedzenie surowe, niepoddane obróbce termicznej, nieprzetworzone i nierafinowane wykazało właściwości regeneracyjne i lecznicze. Terapia takim jedzeniem miała rezultaty w leczeniu w samoleczeniu chorych i przywracaniu im sił oraz energii. 

źródło: veganz.com, greenqueen.com.hk, veganfoodandliving.com, mat. własne

Artykuł stanowi utwór w rozumieniu Ustawy 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa autorskie przysługują swiatoze.pl. Dalsze rozpowszechnianie utworu możliwe tylko za zgodą redakcji.